Arama :

 
 
Günün Haberleri Firma Rehberi Ana Sayfam Yap Sitene Ekle İletişim Künye

26 Eylül 2017 Salı 16:35    

 

 
 
 
Senai DEMİRCİ
25 Eylül 2011 Pazar
Patlamaya utanan bomba...

Elinde patlamaya hazır bir bomba var adamın. Ve bomba patlatmaya hazır bir adamın ellerinde

Hepimizin yerine ölenlere rahmet duasıyla...

Hüzün akıyor caddenin tam ortasından. Üzgün yüzler düşüyor karanlığın ortasına. Pişmanlıklar sarkıyor pencerelerden. Derken, uzakta siren sesleri duyuluyor. Sesler ateşliyor sanki her şeyi. Bomba gibi. Sokağı bir telaş alıyor. Şaşkınlık içinde sağa sola koşturuyor insanlar. Çocuğunu arayan annelerin sıcacık gözyaşları düşüyor kaldırım taşlarına. Annelerinin elini arıyor ürkmüş çocuklar. Kanlar içinde yere düşen çocuğunun başına eğiliyor bir baba. Babaannesinin ellerinden kopup yere yığılmış bir erkek bir de kız çocuğu cesedi duruyor dondurmacının önünde. Genç bir kadının elinde yeni doğacak bebeği için beğendiği elbise toza çamura bulanmış. Bir cenin ölüsü var ölü bir annenin karnında.

Ambulansların telaşlı ışıkları görünüyor caddenin başında. Yaralıları bırakmaya geliyor ambulanslar. Hastaneden sel halinde yaralılar getiriliyor. Sedyelerden indirilip sokağa, düştükleri yere konuyor kanlar içindeki adamlar, çocuklar, kadınlar.

Balkona koşuyor Şeyma.. Merak dolu iri gözlerini dikiyor telaşın ortasına. Göğsündeki acıyı hissediyor sonra. Kana bulanıyor elbisesi. Nefesi daralıyor. Anlamıyor olup biteni. Yerdeki yaralıların ayağa kalktığını görüyor. Yerden siliniveriyor kan lekeleri. Sağlık görevlileri ambulanslara binip geri dönüyorlar. Uzak köşelerden yeni yeni ayağa kalkanlar görüyor Şeyma.

Çocuklar kanlı elbiselerinin lekesi silinir silinmez kalkıp oynamaya başlıyorlar. Dondurmasını düştüğü yerden geri alıyor bir çocuk. Dudağındaki kan izlerinin yerini vanilya tadı alıyor. Birden rahatlıyor Şeyma. Göğsündeki paslı çivi hızla karanlığa doğru uzaklaşıyor. Her çocuğun hak ettiği sessiz nefesine, o tatlı bakışına yeniden kavuşuyor. Karanlıkta vınlayan çiviyi korkunç bir alev topu emiyor, kendine doğru çekiyor.

 Ambulansların hepsi kayboluyor bir anda. Bir köşede belirip giderek küçülen alevin yalazı susturuyor çığlıkların hepsini. Kırık cam parçaları yeniden yapışıyor vitrinlere. Dağılan bedenler toplanıyor bir bir. Canlar bedenlerine geri dönüyor. Bin mucize yaşanıyor sokakta. Sonra...

Sonra, o korkunç patlama sesi duyuluyor. Alevin bir vakum gibi geri çekildiği çöp kutusuna dönüyor sesin yankıları. Duvarlardan siliyor izlerini. Geriye doğru patlıyor bomba. İnsafsız metallerini geri topluyor masum insan yüzlerinden. Dağıttığı dehşeti bir anda yutuveriyor. Uslanıyor. Sessizce çekiliyor yuvasına. Utanırcasına patladığına, yerin dibine giriyor. Çöp tenekesine doğru büzüşüyor.

Gürültü sanki hakemin düdüğü gibi, koşturmayı bitiriyor, çığlıkları kesiyor. Hatıraları siliyor. Herkes bir anda unutuyor olan biteni. Ne korku kalıyor gözlerde ne de yürekleri parçalayan isyanlar. Telaşlı, neşeli, hüzünlü insan mırıltıları var artık sokakta. Satıcılar yeniden yerlerine geçiyor. Para üstleri denkleştiriliyor. Çocuk cıvıltıları çoğalıyor. Adımlar kaygısız. Huzurla yürüyor insanlar. Şeyma balkondan odasına dönüyor. Minicik kalbi umutla atmaya devam ediyor. Dedeler hiçbir şey olmamış gibi torunlarını gezdiriyor. Genç bir kadın doğacak bebeğine elbise beğeniyor.

Ne yaralı var ne ölü. Ne üzüntü var ne telaş. Bomba kimseye zerrece zarar vermiyor. Kimse bombanın kendine zarar vermediğini bile hatırlamıyor. Bir bombanın varlığından bile habersiz hale geliyor. “Başkalarını” öldüren bombalar kalıyor akıllarında sadece. “Başkalarına” patlayan “başka” bombalar...

Kimsenin tanımadığı bir adam yaklaşıyor çöp kutusuna. Herkesin unuttuğu bombayı bir o hatırlıyor. Kimsenin ummadığı o korkunç telaşı, kimsenin hak etmediği o tanımsız acıları, kimsenin hesap etmediği o insafsız ölümleri bir tek o hesaplıyor. Yarım bırakılmış çocuk gülüşlerini, kanlara boyanmış kız çocuğu saçlarını, bir ömür evladına hasret baba hüzünlerini sadece o taşıyor caddenin ortasına. Bombaya uzanıyor elleri.  Geri alıyor çöp kutusundan. Dondurma yalayan çocukların arasından, torunlarını seven büyükannelerin yanından geçip karanlığa doğru çekiliyor. Herkes gibi bombacı da geri geri yürüyor.

Bomba ve adam karanlık bir köşede baş başa kalıyor. Elinde patlamaya hazır bir bomba var adamın. Ve bomba patlatmaya hazır bir adamın ellerinde. İkisi de korkuyor. Şükür ki, geriye doğru sarıyor zaman.

Bombanın düzeneğini ustaca  bozuyor adam. Bombayı parçalara ayırıyor. Kesici metal parçaları uzaklaşıyor adamın ellerinden. Bombasız kala kalıyor adam. Göğsünde ne zamandır atan kalbinin kıpırtısını fark ediyor. Bir annenin müşfik bakışlarıyla büyümüş göz bebeklerini süzüyor aynada. Avuçlarının boşluğunda bir yetimin saçlarını okşayacak şefkati arıyor. Parmak uçlarında bir yaralıya deva olacak yumuşak dokunuşu bulmaya çalışıyor. Nafile! Boşlukta çırpınıyor. Ruhunu arıyor et kemik yığınının arasında. Çılgın bir niyetin parçaladığı kalbinin bıraktığı boşluğa daldırıyor ellerini. İnsafsız nefretlerin körelttiği gözlerini arıyor insana ait olmaktan çıkmış yüzünde.

Derken ileriye doğru sarıyoruz bandı. Adamın parmak uçlarında buluyor kendini birden bomba. Bomba korkuyor adamdan. Düzeneği kuruldukça, şarapnel parçaları utanıyor varlıklarından. Bomba dışına doğru patlamaya hazırlandıkça, adam içine doğru patlıyor.

İnfilak ediyor adam. Adamdan geriye ne affa layık insaf kırıntısı ne çocuk gülüşleriyle uyanacak şefkat artığı kalıyor. Bombanın elinde patlıyor adam...

Şimdi, ebediyyen ağlayanı olmayacak, asla acınmayacak o “bomba kurbanı”nı arıyoruz hep beraber. Aramızda gezmesine şaşırıyoruz. Aramızdan bombaları utandıracak patlamaya hazır insanların çıkmasıyla utanıyoruz. Ve ne yazık ki “Yeni bombalar yeni ‘insan’ ellerinde utana sıkıla patlamaya hazırlanmıyordur artık” diyemiyoruz.

Senai Demirci - Haber 7
senaidemirci@gmail.com

Not: yazar yazıları ve yorumları yazarın kendi sorumluluğundadır.

Bu Yazı Toplam 9895 Defa Okunmuştur
Yorum Ekle Arkadaşına Gönder Yazdır Yukarı
Bu habere toplam (1) yorum eklenmiştir.
30 Aralık 2013 Pazartesi 21:45
ihsan bayrak termeli sizi tanıyan
süpersin üsdat saygılar <br /> 05352881271
 
Yorum Ekle Yukarı
 
  Yazarlarımız

Osman ÖZSOY
Kılıçdaroğlu'na neden Kemal adı verildi?

Yavuz SUBAŞI
GERİ DÖNÜŞÜM;GERİ KAZANIM… Kullandığımız çeşitl

Senai DEMİRCİ
Patlamaya utanan bomba...

Abdurrahman Dilipak
SP’de ortalık toz duman. Tartışmaları

Nurullah Aydın
TÜRK MİlLETİ’NİN YİĞİTLERİ VE HAİNLERİ

   Diğer Yazarlar

ÇOK OKUNANLAR

 
   

 Kullanıcı
 Parola
  Yeni Üye Şifremi Unuttum
 

Sponsor Bağlantılar Sponsor Bağlantı Sponsor Bağlantı Sponsor Bağlantı Sponsor Bağlantı
İlkelerimiz | Yasal Uyarı

 :: Ana Sayfa :: Editöre Gönder :: Günün Haberleri :: İletişim

 

Siteden yararlanırken gizlilik ilkelerini okumanızı tavsiye ederiz.
© 2008-2017 Tüm hakları saklıdır. İzinsiz ve kaynak gösterilemeden yayınlanamaz.
Haber Merkezi: +90 0212 667 66 66  |  Faks: +90 0212 667 66 66  |  Destek: info@belediyebulteni.com
Sayfa Üretimi: 0.0171  | Teknik Destek: info@belediyebulteni.com
Online: 16 Bugün: 471 Toplam: 1,494,461
Haberler artık Outlook'ta